Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/5425 K.2019/1346

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince, boşanmaya sebep olan olaylarda “Davacı kadının güven sarsıcı davranışı nedeni ile az kusurlu olduğu, davalı erkeğin ise sürekli davacı kadına şiddet uygulayıp hakaret etmek suretiyle ağır kusurlu olduğu " belirtilerek davacı kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmiş, davalı erkek istinaf kanun yoluna başvurmuştur. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 03.05.2017 tarih, 2017/404 esas - 2017/480 karar sayılı kararında.

“Davalının yasal sürede cevap dilekçesini vermediği, bu sebeple beyan dilekçesindeki dayandığı vakıalara dayalı olarak davacı kadına kusur yüklenemeyeceği, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre eşine şiddet uygulayan, bundan dolayı ceza davasında mahkum olan, eşine hakaret eden davalı kocanın tam kusurlu olduğu, davacı kadının kusurunun bulunmadığı” belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvuru talebinde bulunan tarafın davalı erkek olduğu, talepte bulunmayan davacı kadına ilk derece mahkemesince yüklenen kusurun ise kesinleştiği anlaşılmaktadır. Kusur durumu istinafa başvuran aleyhine olacak şekilde değiştirilemez. Buna göre ilk derece mahkemesi tarafından davacı kadına kusur olarak yüklenen vakıaların gerekçeden çıkarılması doğru olmamıştır. Dosya kapsamından davalı erkeğe yüklenen kusurlu davranışların da kanıtlandığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kadının güven sarsıcı davrandığı, davalı erkeğin ise sürekli davacı kadına fiziksel şiddet uygulayıp hakaret ettiği ve boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olduğu sabittir. Hal böyleyken, davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun kabul edilmesi doğru değil ise de; boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olup, kararın kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMKm.

438/son).