Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/5565 K.2017/12919

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı (TMK m. 166/1) boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda; “davacının davalıya sadakatsizlik gösterdiği diğer taraftan da davalının davacıya şiddet uyguladığı, ayrıca yargılama sırasında sadakatsizlik gösterdiği bu hali ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ancak, yargılamanın ilerleyen zamanlarında davacı kadının istemi üzerine tarafların zaman zaman bir araya geldiği,

beraber kaldıkları, çocukları ile birlikte pikniğe gittikleri, mutlu olduklarını gösterir şekilde fotoğraf çektirdikleri anlaşılmakla tarafların bu eylemlerinin af niteliğinde olması nedeni ile önceki sebeplere dayalı boşanma kararı istenemeyeceğinden davacının boşanma ve ferilerine yönelik taleplerinin reddine “şeklindeki gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Affın kabul edilebilmesi için affı gösterir fiili bir tutum ve davranışın gerçekleşmiş olması gerekmekte olup ayrıca af olgusunu iddia edenin bunu somut delillerle kanıtlaması gerekir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların zaman zaman biraraya geldiği, beraber kaldıkları yönünde bir delil bulunmadığı gibi tarafların birlikte çektirdikleri fotoğrafın tarafların evlilik birliğini devam ettirmek üzere bir araya geldiğini göstermeye yeterli değildir.

Bu durumda kusurlu davranışların affedildiği en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulüne olanak bulunmamaktadır. Mahkemece kabul edilen ve taraflara yüklenen kusurlu davranışlara göre taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.