Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/5638 K.2019/2562

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminatın miktarı, yoksulluk nafakasının ve ziynet alacağı davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesinde nafaka talebinde bulunmamış, son duruşmada davacı-karşı davalı vekili sözlü olarak 1.000 TL yoksulluk nafakası talep etmiştir. Ön inceleme aşamasından sonra iddia ve savunma genişletilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır (HMK m. 141). Davacı-karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebine ilişkin davalı-karşı davacının muvafakati olduğuna dair bir beyan da yoktur. Durum böyleyken, davacı-karşı davalı kadının süresinden sonra talep ettiği yoksulluk nafakası talebi ile ilgili olarak "Karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu talebin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Davacı-karşı davalı kadın, ziynetlerle ilgili iddiasını, dinlenen tanık beyanlarıyla ispatlayamamış olup, bu hususa ilişkin tanık sözleri yeterli değildir. Ne var ki süresi içinde verdiği delil listesinde ziynetler hakkındaki iddiasıyla ilgili olarak "Yemin" deliline de dayanmıştır. Uyuşmazlık konusu vakıanın ispatı için yeminden başka delili olduğunu beyan etmiş olan taraf dahi yemin teklif edebilir (HMK m. 227/1).

O halde, davacı-karşı davalı kadına ziynetlerle ilgili iddiası yönünden diğer tarafa yemin teklif etme hakkının hatırlatılması, karşı tarafın teklif olunan yemini edaya hazır olduğunu bildirmesi halinde, yemin teklif edilen tarafın usulünce yemine davet edilmesi (HMK m. 228) ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.