Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/5646 K.2018/6369

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından 23.10.2017 tarihli asıl ve 03.08.2017 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Gerekçeli kararın davalı kadına tebliğine ilişkin mazbatada "oğlu ....e " tebliğ edildiği belirtilmiş ise de bu şahsın tebligat yapılacak kişiyle "birlikte" oturduğu belirtilmediğinden yapılan tebligat, Tebligat Kanununun 16. maddesine aykırı olduğu, yine gerekçeli kararının davalı kadına tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasında, tebliğ memurunun adı soyadı da yazılı değildir. (Tebligat Kanunu m. 23/8) Bu haliyle gerekçeli kararın davalı kadına tebliği usulsüzdür.

Davalı gerekçeli kararın tebliğini 10.07.2017 tarihinde öğrendiğini belirtmek suretiyle 13.07.2017 tarihinde temyiz etmiştir. Usule aykırı olarak yapılan tebligatlarda tebliğ tarihi muhatabın öğrendiği tarih olarak kabul edilir. Bu bakımdan mahkemece verilen "temyiz talebinin reddine” dair 03.08.2017 tarihli ek karar usul ve yasaya aykırı olup, bozularak kaldırılması gerekmiştir.

2-)Davalı kadının asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulüyle tarafların boşanmalarına karar verilmesinden sonra, henüz boşanma hükmü kesinleşmeden, davacı erkek 10.04.2008 tarihinde ölmüş, evlilik ölümle sona ermiş, boşanma davasının konusu kalmamıştır. Konusuz kalan boşanma davası hakkında "Karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.