Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/5679 K.2019/2549

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ortak çocuk Yaren'in inceleme tarihi itibarıyla ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesi, davalı-karşı davacı erkeğin, eşine şiddet uyguladığı, aşağılayıcı sözlerle hakaret ettiği, ameliyatı sırasında eşiyle ilgilenmediği, arayıp sormadığı, sorumsuz olduğu; davacı-karşı davalı kadının ise eşine küfür ve hakaret ettiği ve yüzünü tırmaladığı, bu durumda boşanmaya sebep olan olaylarda kadının az, erkeğin ise daha ağır kusurlu olduğunu kabul ederek, karşılıklı boşanma davalarının kabulüyle tarafların boşanmalarına, kadın lehine maddi ve manevi tazminata, ortak çocukların velayetinin anneye bırakılmasına,

ortak çocuklar yararına tedbir ve iştirak nafakasına, davacı-karşı davalı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına karar vermiş, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince 04.04.2017 tarih 2017/271 esas -2017/322 karar sayılı kararla; davacı-karşı davalı kadının istinaf talebinin esastan reddine, davalı-karşı davacı erkeğin istinaf isteğinin ise kısmen kabulü ile.

“Tarafların birlikte yaşadıkları sırada sürekli tartıştıkları, tartışma sırasında birbirlerine karşılıklı hakaret ve küfür ettikleri, davacı- karşı davalı kadının eşine "O. çocuğu, şerefsiz", "Mağara insanı, ciğersiz, geri zekalı" çocuklarına da "Geri zekalı, beyinsiz" demek suretiyle hakaret ettiği, eşinin yüzünü tırnakladığı, eşini çevreye karşı kötülediği, davalı- karşı davacı erkeğin eşinin ameliyattan sonra annesinin evinde kaldığı zamanda arayıp sormadığı ve ilgilenmediği, sorumluluklarını yeterince yerine getirmediği ve bir seferlik eşinin boğazını sıkmak suretiyle şiddet uyguladığı,

böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek, kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1- 2) talebinin reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemece davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenen "Çocuklarına da hakaret ettiği" vakıasına erkek tarafından süresinde ve usulünce dayanılmadığı, bu nedenle bu vakıanın kadına kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen tarafların diğer kusurlu davranışlarına göre, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin, davacı- karşı davalı kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde kusur belirlemesi yapılması doğru bulunmamıştır.

3- Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere; evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı-karşı davalı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4) dikkate alınarak kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde davacı-karşı davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.