Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/5844 K.2018/13049

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminatın miktarı ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı erkeğin mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarının yanında, tanıkların beyanlarıyla alkol alışkanlığının olduğu, kadına hakaret ettiği, ilgisiz ve sorumsuz olduğu sabit olmakla, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlarına göre, davacı-karşı davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-karşı davacı kadın 20.08.2013 tarihli karşı dava dilekçesinde 50.000 TL maddi tazminat talebinin, 10 adet cumhuriyet altını, 78 gram 18 ayar altın bileklik, 22 ayar 8 adet bilezik, ... ve ... A.Ş'ye ait hisse senedi ile biriktirdiği 1.000.000 TL alacak talebine karşılık olduğunu açıklamış, mahkemece davalı-karşı davacı kadının bu talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı-karşı davacı kadının bu isteği boşanmanın fer'isi niteliğinde olmayıp, bağımsız bir taleptir. Yatırılan başvurma harcı da, bağımsız taleplerin hepsini kapsar.

Harçlar Kanunu'nun 30-32. maddeleri uyarınca davalı-karşı davacı kadının bu talebine ilişkin nispi peşin harcı tamamlaması için süre verilmesi, tamamlandığı takdirde ziynet alacağı talebine ilişkin olumlu ya da olumsuz karar verilmesi, diğer taleplerine ilişkin ise Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek; bu taleple ilgili görevsizlik kararı verilmesi, harç tamamlanmadığı takdirde ise, Harçlar Kanunu'nun 30-32. maddesinde gösterilen şekilde işlem yapılması gerekirken, karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.