Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/6068 K.2018/13275

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat, nafakalar, velayet ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın tarafından açılan boşanma ve ziynet alacağı davasına karşılık davalı-davacı erkek tarafından açılan birleşen boşanma davasının yapılan yargılamasında mahkemece verilen ilk hükümle davacı-davalı kadının boşanma ve ziynet alacağı davası ile davalı-davacı erkeğin boşanma davalarının reddine karar verilmiştir.

Davacı-davalı kadının, boşanma davasının reddine yönelik temyizi sonucu Dairemizin 20.11.2014 tarihli 2014/11991 Esas ve 2014/23412 Karar sayılı ilamı ile davacı-davalı kadının boşanma davasının kabulü gerektiğinden bahisle mahkeme kararı bozulmuştur. Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada kesinleşen kısımlar hakkında hüküm kurulamaz.

Mahkemece bozma kararından sonra yapılan yargılamada bozma dışına çıkılarak ilk kararda reddedilen ve temyize konu edilmeyerek kesinleşen davacı-davalı kadının ziynet alacağı davasının usul ve yasaya aykırı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi kanunun ağır ihlali olup bozmayı gerektirmiştir.