Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/6304 K.2019/2729

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle bölge adliye mahkemesince davalı erkeğe yüklenen "tehdit vakıasının", istinaf kanun yoluna sadece davalı erkeğin geldiği ve aleyhine kusur yüklenemeyeceği dikkate alındığında erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin ve kusur belirlemesinde esas alınamayacağının, yine de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksuluk nafakası fazladır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, velayetin davacı anneye verilmesine, davalı baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, velayeti davacı anneye verilen ortak çocuk lehine dava tarihinden tedbir ve iştirak nafakası takdirine, davacı kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ile 7.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 16.02.2017 tarihli bu karar davalı erkek tarafından; tamamına yönelik olarak istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı erkeğin "kadın yararına hükmedilen manevi tazminatın miktarına" yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile bu konuda yeniden eda hükmü oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, bölge adliye mahkemesince davalı erkeğin sair istinaf başvuruları yerinde görülmediği halde yerinde görülmeyen istinaf talepleri hakkında "Sair istinaf istemlerinin reddine" karar verilecek yerde bu kısımlar yönünden yeniden eda hükmü kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.