Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/6350 K.2017/14745

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; hakkında korunma kararı verilen ...'un 15.08.1978 doğumlu olduğu, ilgili kişi hakkında ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1982/105-78 sayılı kararıyla hakkında verilen korunma kararının ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1984/1102-782 sayılı kararıyla kaldırıldığı, ilgili tarafından temyiz edilen hükmün son olarak Dairemizin 25.05.2017 tarihli ilamıyla "davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği" gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği ve ilk derece mahkemesinin 17.10.2017 tarihli son kararında, ilgili ... hakkında verilen korunma kararının şartlarının devam etmediği gerekçesiyle kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava, 2828 sayılı Kanununa göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 s. K. m. 22/1). Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

Yukarıda belirtildiği üzere hakkında korunma kararı verilen ... 15.08.1978 doğumlu olup ergin olmuştur. Somut olayda; 2828 sayılı Kanununun 24. maddesi kapsamında düzenlenen, çocuk ergin olduktan sonra korunma kararının uzatılmasına ilişkin bir durum da söz konusu değildir. Gerçekleşen bu durum karşısında korunma kararının kaldırılmasına ilişkin davanın konusu kalmamıştır. O halde konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.