Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/6495 K.2019/3358

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından yoksulluk nafakası yönünden; davalı erkek tarafından ise tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.03.2019 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı ... gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkeğin bağımsız tedbir nafakasının artırılması davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bağımsız tedbir nafakasının yıllık artırılan miktarı, karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 41.530.00 TL'yi aşmadığından HMK'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında kalan para alacağına ilişkin karar kesin olduğundan davalı erkeğin bağımsız tedbir nafakasının artırılmasına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı kadının ve davalı erkeğin diğer temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince

a-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-)Asıl dava, kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davası, birleşen dava ise yine kadın tarafından açılan bağımsız tedbir nafakasının artırılması davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, asıl dava ve birleşen dava kabul edilerek tarafların Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesi uyarınca boşanmalarına, davacı kadın lehine bağlanan aylık 200,00 TL tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 400,00TL’ye çıkarılarak bu miktarın kararın kesinleşmesinden itibaren yoksulluk nafakası olarak devamına,

yine davacı kadın lehine 7.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 06.02.2017 tarihli bu karar davalı erkek tarafından; nafakanın artırılması, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafaka yönünden istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı erkeğin yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile bu konuda yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, bölge adliye mahkemesince davalı erkeğin tazminatlara yönelik istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği halde reddedilen istinaf talepleri hakkında ret kararı ile yetinilecek yerde tazminatlar hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.