Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/6530 K.2019/3282

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince, boşanmaya sebep olan olaylarda "Davalı erkeğin kadını yaraladığı, ortak konutu terk ederek oğlunun evine gittiği, bu nedenle boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu " belirtilerek davacı kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmiş, davalı erkek kararın tümü yönünden, davacı kadın ise nafaka ve tazminatların miktarları yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur. ...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 20.06.2017 tarih, 2017/961 esas - 2017/894 sayılı kararında. "Davacının dava ve cevaba cevap dilekçesinde iddialarını ispata yarayacak hiçbir delil bildirmediği gibi, tanık deliline de dayanmadığı, buna rağmen 13/02/2015 havale tarihli dilekçe ile tanık isimleri bildirdiği, mahkemece bu tanıklar dinlenilmek suretiyle karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının sonradan bildirdiği tanıklarının beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulamayacağı” belirtilerek, istinaf başvurusunun kabulü ile davacı kadının boşanma davasının reddine karar verilmiştir.

Davacı kadının dava dilekçesinde delile dayanmadığı dosya kapsamı ile sabittir. Ancak, davalı erkeğin süresinde verdiği cevap dilekçesinde, şiddete konu soruşturma evrakına dayandığına göre, ceza dosyasının erkeğin delili olduğunun kabulü gerekir. Buna göre ilk derece mahkemesi tarafından davalı erkeğe kusur olarak yüklenen fiziksel şiddet vakıası ispatlanmıştır. Bu durumda; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı erkeğin, kadına fiziksel şiddet uyguladığı ve boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğu sabittir. Hal böyleyken, bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin kararının tamamen kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.