Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/6553 K.2018/12197

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminatın miktarı, takı para alacağının reddi ve görevsizlik kararı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, hakkında yeniden hüküm kurulmayan kadının boşanma ve fer'ilerine yönelik davası ile reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların boşanma ve fer'ilerine yönelik itirazları yönünden;

Dava; kadın tarafından Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi uyarınca açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayalı boşanma davası ile ziynet alacağı ve genel alacak davası olup, karşı dava ise erkek tarafından Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi uyarınca açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayalı karşı boşanma davasıdır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, erkeğin karşı boşanma davasının ise reddine karar verilmiş, hüküm (boşanma ve fer'iler yönünden) kadın tarafından, manevi tazminatın miktarı ve yoksulluk nafakasının reddi yönünden, erkek tarafından ise her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmiştir.

Dairemizin 2015/20671 esas, 2016/14018 karar sayılı bozma ilamı ile, her ne kadar erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek davasının reddine karar verilmiş ise de mahkemenin de kabulünde olduğu üzere kadının ev eşyalarına zarar verdiği ve erkeğe hakaret ettiği anlaşıldığından erkeğin de dava açmakta haklı olduğu belirtilerek erkeğin davasının da kabulüne karar verilecek yerde reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile hükmün bozulmasına, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen kadının boşanma davası ve fer'ilerine yönelik temyiz; itirazlarının ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda erkeğin karşı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, talep edilen tazminatlarla ilgili yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş ancak yeniden hüküm kurulması zorunlu hale gelen kadının boşanma davası ve fer'ilerine yönelik hüküm kurulmamıştır. Davacı-karşı davalı kadının boşanma davası ile ilgili daha evvel verilen hüküm, bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmakla ortadan kalkmıştır. Dolayısıyla ortada kesinleşmiş bir boşanma kararı bulunmamaktadır. Bu sebeple mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gereği yerine getirilmeyerek davacı-karşı davalı kadının boşanma davasına yönelik olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı-karşı davalı kadının takı para alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.m.6). Davacı-karşı davalı kadın, talep ettiği takı para alacağı olarak abisi tarafından evlenirken kendisine takılan 2000 TL'nin erkek tarafından kendisinden alınarak, iade edilmediğini ileri sürmüş, davalı-karşı davacı erkek ise, takı parasını almadığını, kadında olduğunu savunmuştur.

Somut olayda kadın dava konusu takı para alacağının, eşi tarafından elinden alınıp sonrasında iade edilmediğini sunduğu delillerle ispat edememiştir. Ancak davacı-karşı davalı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır.

İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı-karşı davalı kadına takı para alacağına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 255. ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesis edilerek takı para alacağı talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.