Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/6649 K.2019/2943

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi ilgili hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına 250,00 TL. tedbir ve yoksulluk nafakasının davalıdan tahsiline ve davacı kadın yararına 5.000,00 TL maddi tazminat, 10.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 18/04/2017 tarihli bu karar davalı erkek tarafından hükmün tamamına yönelik olarak istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davalı erkeğin kusurlu davranışları ispat edilemediğinden, ilk derece mahkemesinin tarafların boşanmasına yönelik kararını kaldırarak davanın reddine karar verilmiş ve bölge adliye mahkemesi tarafından verilen bu karar davacı kadın tarafından hükmün tamamına yönelik olmak üzere temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğin, davacı eşine hakaret ettiği, beğenmediğini söylediği ispatlanmıştır. Boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkek tamamen kusurlu olup evlilik birliğinin devamında taraflar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı, Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı kadının davasının kabulü ile boşanmaya (TMK m. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile kadının davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.