KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2017/7120 E., 2018/1866 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma-Eşya ve Ziynet Alacağı
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, kadının boşanma, ziynet, çeyiz alacağı davalarının kabulü, kusur belirlemesi ve manevi tazminat ile nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.11.2017 günü temyiz eden davalı-davacı ... ile vekili Av. ... geldiler. Karşı taraf davacı-davalı ... Tuncel ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Tüm dosya kapsamından mahkemece kolluk marifetiyle yaptırılan, ekonomik sosyal durum araştırmasında davacı-davalının ev hanımı olup, çalışmadığı tutanağa bağlanmış ise de, tanık Bekir'in beyanı, davalı-davacı erkek tarafından dosyaya ibraz olunan bir kısım evraklar ile ceza yargılamasına konu olayın soruşturma aşamasında kadının alınan ifadesine ilişkin tutanaktan çalıştığının ve 1.600 TL kazandığının belirtildiği dikkate alındığında, davacı-davalı kadının düzenli ve sürekli gelir getirecek bir işte çalışıp çalışmadığı hususunda dosya kapsamına göre çelişki mevcuttur.
Öyleyse bu durumda, davacı-davalı kadının çalışma durumu araştırılarak, kadın lehine Türk Medeni Kanununu 175. maddesi uyarınca yoksulluk nafakası verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek gerçekleşecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2017/7120, K. 2018/1866, 13 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama