Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/7163 K.2018/12226

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda eşit kusurlu oldukları kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, davacı erkek kadına nazaran ağır kusurludur. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olduklarının kabul edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece, davalı kadının süresinde sunduğu cevap dilekçesiyle, talep ettiği Türk Medeni Kanunu'nun 174. maddesinin 1. ve 2. bentlerinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında usulünce harcı yatırılarak açılmış bir davası olmadığı gerekçesiyle bu talepler yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Davalının cevap dilekçesi ile süresinde talep ettiği Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. maddesi kapsamındaki tazminat talepleri boşanmanın eki niteliğinde olup, talep edilebilir olması için ayrıca müstakil bir dava konusu edilmesi gerekmediği gibi harca da tabi değildir. Öyleyse mahkemece kadının maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.