Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/7181 K.2019/3606

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası, karşı dava ise erkek tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasıdır. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 01.03.2017 tarihli bu hükme karşı davalı-karşı davacı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı-karşı davacı erkeğin "Kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen tazminatlara" yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki, bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğin, "Kadın lehine hükmedilen tazminatlara" yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verildiği halde, kabulüne karar verilen bu kısım yönünden eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir (HMK m. 353-l/b-2).

Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bu yönden bölge adliye mahkemesi hükmünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).