Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/853 K.2017/14932

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ile velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kamına uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-davalı erkeğin daha ziyade kusurlu olduğu kabul edilerek her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-davalı erkeğe yüklenen kusurlardan "sadakat yükümlülüğünü ihlal" vakıasının "güven sarsıcı davranış" boyutunda kaldığı, yine davacı-davalı erkeğe yüklenen "kadını sevmediğini, istemediğini söylemesi" vakıasının ise dosya kapsamından ispatlanamadığı, bu nedenle bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı-davacı kadına yüklenen kusurlar ise kadın tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca davalı-davacı kadının koşulları oluşmayan tazminat (TMK m.174/1-2) taleplerinin reddine karar verilecek yerde yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak yazılı şekilde kadının tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.