Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/10 K.2018/12641

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadına, gerekçeli karar ile davacı erkeğin temyiz dilekçesi Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 20, 21 ve özellikle Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir.

Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur (Y.H.G.K'nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı). Davalı kadına yapılan tebliğde tebligat mazbatasında tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etmemiş isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K. md. 23/7. md. 24/5). Bu haliyle davalıya gönderilen, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği geçersizdir.

Açıklanan sebeple gerekçeli karar ve davacı erkeğin temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde davalı kadına tebliğinin sağlanarak onun yönünden de temyiz süresi beklenildikten sonra,

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 5766 sayılı ve 6217 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda yapılan temyiz başvurularından; Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.