Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/1112 K.2019/3287

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulü yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; tazminat miktarları ile tedbir nafakaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasanın 141/3. maddesi "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının c. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Bölge Adliye Mahkemesince, "baba evine bırakma" vakıasına davacı-karşı davalı kadın tarafından dayanılmadığı, usulüne uygun olarak dayanılmayan vakıanın davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, davacı-karşı davalı kadının tamamen kusurlu olduğu şeklinde yetersiz gerekçe ile karar verilmiş ancak davacı-karşı davalı kadının kusurlu davranışlarının neler olduğu karar yerinde gösterilmemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi, dayanılan delillerde yer alan hangi vakıaların kusur olarak nitelendirildiğini Yargıtay denetimine elverişli şekilde gerekçeli olarak açıklamak zorundadır. Bu nedenle, gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.