Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/1174 K.2019/2774

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, 18.12.2017 tarihli ek karar ve 04.07.2017 tarihli asıl karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İstinaf incelemesi yapan ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 04.07.2017 tarih, 2017/515 esas ve 2017/642 karar sayılı kararı davalı erkek vekiline 09.08.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı erkek vekili UYAP ortamında verdiği 08.09.2017 tarihli elektronik imzalı dilekçe ile hükmü temyiz etmiş ve aynı tarihte gerekli temyiz harçlarını yatırmış, ...

Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi 18.12.2017 tarihli ek kararla “Davalının 08.09.2017 tarihinde temyiz harcını yatırdığı, davalının temyiz süresi 11.09.2017 tarihinde sona ermekle birlikte, temyiz dilekçesinin 03.10.2017 tarihinde sunulduğu, temyiz dilekçesinin kaydedildiği tarih itibariyle süresinde olmadığı” gerekçesiyle davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de; davalı vekilinin yukarıda açıklandığı üzere güvenli elektronik imzalı temyiz dilekçesini yasal süresi içerisinde UYAP ortamından mahkemeye sunduğu ve temyiz harçlarını da yatırdığı anlaşılmakla ...

Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 18.12.2017 tarihli temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a-Davalı erkeğin boşanma davasının kabulüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince davalı erkeğin boşanmaya sebep olan kusurlu bir davranışının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine ve davacı kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir nafakasına (TMK m. 169) karar verilmiş, bu kararın davacı kadın tarafından tüm yönlerden, davalı erkek tarafından ise tedbir nafakasına yönelik olarak istinaf edilmesi üzerine görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi 04.07.2017 tarih, 2017/515 esas ve 2017/642 karar sayılı kararla.

“Davacı kadının istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer’ilerine” karar verilmiş, davalı erkeğin istinaf talebi hakkında ise herhangi bir karar verilmemiş, bu karar davalı erkek tarafından tüm yönlerden temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2 maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi “ Son dönemlerde davalıya ait bir kısım yazışmaların ortaya çıkması üzerine aralarında geçimsizlik baş gösterdiği, tarafların aynı evde iki yabancı kişi gibi ayrı odalarda yatmaya başladıkları, davalı erkeğin eski bir kız arkadaşı ile olan yazışmalarda aralarında davacı kadının güvenini sarsacak ölçüde arkadaşlık boyutunu aşacak samimi ifadeler bulunduğu” gerekçesiyle

davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; davacı kadın tarafından dosyaya sunulan iki adet mail yazışması incelendiğinde, dava dışı 3. kişinin kendi çocukları ile birlikte yer aldığı fotoğrafı davalı erkeğe, onunda koruyucu ailesi olduğu çocuğun fotoğrafını dava dışı 3. kişiye göndermesi ve karşılıklı selam iletmekten ibaret mesaj yazılması şeklinde gerçekleşen olayda, davalı erkeğin boşanmaya sebep olacak nitelikte davacı kadının güvenini sarstığının kabulü mümkün bulunmamaktadır.

Toplanan diğer delillerle de, davalı erkeğin güven sarsıcı davranışları ispatlanamamış olup, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesi doğru olup, davacı kadının bu yöne ilişkin istinaf isteğinin reddi yerine, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

b-Davalı erkeğin istinaf isteği hakkında karar verilmemesi yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davalı erkek ilk derece mahkemesi kararını kadın yararına hükmolunan tedbir nafakası yönünden istinaf ettiği halde bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru olmayıp, hükmün bozulması gerekmiştir.