Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/1267 K.2019/2347

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; tedbir ve iştirak nafakası, maddi ve manevi tazminatlar ile kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-a) Davacı-davalı erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, ...

3. Aile Mahkemesi tarafından, davacı-davalı erkek ağır kusurlu kabul edilerek, her iki davanın kabulü ile tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2 maddesi gereğince boşanmalarına, velayeti anneye bırakılan ortak çocuklar yararına tedbir-iştirak nafakası ödenmesine, davalı-davacı kadın yararına maddi-manevi tazminata yönelik hüküm verilmiş, davacı-davalı erkek tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, ...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davacı-davalı erkeğin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesince verilen karara karşı davacı-davalı erkek tarafından temyiz itirazında bulunulmuştur.

Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı-davalı erkeğin eşine hakaret ve küfür ettiği, fiziksel şiddet uyguladığı, davalı-davacı kadının ise; eşine karşı hakaret ve küfür ettiği yönündeki ilk derece mahkemesince belirlenen kusurları yanında erkeği tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir.

Hal böyle iken davacı-davalı erkeğin ağır kusurlu kabul edilmesi hatalı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

b)Yukarıda 2/a bendinde açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurlu olup, kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Mahkemece, erkeğin ağır kusurlu olarak kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.