Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/1342 K.2018/13465

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın mirasçısı tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek, 02.12.2013 tarihinde Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı boşanma davası açmış, mahkeme tarafından 26.05.2015 tarihli ilk karar ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Hükmün davalının mirasçısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 17.04.2017 tarih, 2015/26362 esas ve 2017/4286 karar sayılı bozma ilamı ile davalı kadının hüküm kesinleşmeden 19.06.2015 tarihinde öldüğü, evliliğin ölümle sona erdiği, boşanma davasının konusunun kalmadığı belirtilerek, bu yönde karar verilmek üzere mahkeme hükmü bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda 30.11.2017 tarihli karar ile davalının ölümü sebebi ile boşanma davasının konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmekle yetinilmiş, kusur yönünden bir hüküm kurulmamıştır.

Davalı kadının mirasçısı kusur belirlemesi yönünden davaya devam ettiğine göre bu durumda Türk Medeni Kanunu'nun 181/2. maddesi gereğince davacı erkeğin boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olup olmadığı yönünden bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.