KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2018/1347 E., 2019/3783 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/4 maddesinde düzenlenen fiili ayrılık hukuki sebebine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın lehine 5.000.00 TL maddi. 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen karar taraflarca kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden istinaf edilmiştir.
İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı erkeğin tüm, davacı kadının kusur belirlemesi ve maddi tazminata yönelik istinaf başvurusu dışındaki taleplerinin esastan reddine karar verilerek; ilk derece mahkemesinin kararı düzeltilerek "Maddi tazminata yönelik davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile.
Burdur Aile Mahkemesinin 2016/543 esas-2017/309 karar sayılı kararının hüküm kısmındaki, "5.000,00-TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "20.000,00-TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresi eklenmek sureti ile kararın düzeltilmesine," şeklinde karar verilmiştir.
Gerçekleşen hale göre bu konuda eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir (HMK m. 353-f.1/b-2). Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2018/1347, K. 2019/3783, 1 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama