Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/1482 K.2019/2414

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1 -Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasında ilk derece mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne karar verilerek müşterek çocuğun velayeti davalı-karşı davacı kadına verilmiş ve kadın için maddi-manevi tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Hükme karşı erkek tarafından, kendi davasının reddi yanında, kadının davasının kabulü yönünden de istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesi, erkeğin davasının reddine karar verilmesinin, velayet ve tazminatlar ile yoksulluk nafakasına dair kararın yerinde olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar vermiştir.

Hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü yönünden de istinaf edilmesine karşın, bölge adliye mahkemesi incelemesi sadece erkeğin davasının reddine yönelik olarak yapılmış; kadının kabul edilen boşanma davası incelenmemiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerektiği düzenlenmiştir. Bu itibarla, davacı-karşı davalı erkeğin kadının davasının kabulüne yönelik istinaf talebinin incelenmemiş olması yerinde görülmemiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararında, davacı-karşı davalı erkeğin eşine şiddet uyguladığı, erkeğin annesinin kadına hakaret ettiği ve 45 gün süren fiili birliktelik sırasında erkeğin ailesinin sürekli tarafların evinde kaldığı; buna karşılık davalı-karşı davacı kadının da davacıyı kendi ailesinin yakınında bir eve yerleştirmeye çalıştığı, bu nedenle taraflar arasında huzursuzluk çıktığı, kadının annesinin eşlerin evliliğine karıştığı ve en son ayrılık sebebinin de kadının annesi olduğu tespitlerine yer verilerek davacı-karşı davalı erkek daha ağır kusurlu görülmüştür.

Hüküm sadece davacı-karşı davalı erkek tarafından istinaf edildiğinden, ilk derece mahkemesince kadına yüklenen kusurlar erkek yönünden usuli kazanılmış hak teşkil etmiştir. O halde, davacı-karşı davalı erkek boşanma davası açmakta haklıdır. Bu nedenle, erkeğin boşanma davasının kabulüne karar verilecek yerde, kadının kusurunun olmadığının belirtilerek davanın reddedilmesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.