Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/1719 K.2018/4499

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından reddedilen maddi tazminat talebi yönünden; davalı kadın tarafından ise davanın tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davalı kadın vekili Av. ...'e ait 22.03.2018 tarihli dilekçe temyizden feragat niteliği taşıdığından, davalı tarafın temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle reddine karar verilmesi gerekmiştir, 2- Davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin çalışarak biriktirdiği 20.000,00 TL tutarındaki ziynetler ile 1.000,00 TL tutarındaki nakit paranın toplamı olan 21.000,00 TL’nin maddi tazminat olarak davalı taraftan tahsilini istemiş, 20.000,00 TL üzerinden de nispi peşin harcı mahkeme veznesine yatırmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacı erkeğin bu isteğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Davacı erkeğin bu isteği, boşanmanın ferisi niteliğinde olmayıp, nispi harca tabi bağımsız bir taleptir. Davacı tarafından bu talebine ilişkin nispi peşin harç dava açılırken mahkeme veznesine yatırılmış ise de dava edilen toplam tutar dikkate alındığında (21.000,00 TL) nispi peşin harcın eksik yatırıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre.

Harçlar Kanununun 30-32. maddeleri uyarınca davacının bu talebine ilişkin eksik nispi peşin harcı tamamlaması için süre verilmesi, tamamlandığı takdirde Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek; bu taleple ilgili görevsizlik kararı verilmesi, harç tamamlanmadığı takdirde ise, Harçlar Kanununun 30-32. maddesinde gösterilen şekilde işlem yapılması gerekirken, işin esasının incelenerek kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir [ HMK. m. 1-(1)].

Türk Medeni Kanunu'nun Üçüncü Kısmı hariç olmak üzere İkinci Kitabı'nda yer alan ve aile hukukundan doğan dava ve işler, aile mahkemelerinin görevine girer (4787 s.K. m. 4).

Edinilmiş mallara katılma rejimi, edinilmiş mallar ile eşlerden her birinin kişisel mallarını kapsar (TMK m. 218). Edinilmiş mal, her eşin bu mal rejiminin devamı süresince karşılığını vererek elde ettiği malvarlığı değerleridir (TMK m. 219/1). Yine TMK. nuna göre özellikle, “Bir eşin çalışmasının karşılığı olan edinimlerin” edinilmiş mallar arasında sayılacağı belirtilmiştir (TMK m. 219/2.1.bent).

Mal rejiminin başlangıcında eşlerden birine ait bulunan veya bir eşin sonradan miras yoluyla ya da herhangi bir şekilde karşılıksız kazanma yoluyla elde ettiği malvarlığı değerleri (TMK. m.220/1. 2.bent.) kanunen o eşin kişisel malıdır.

Mahkemece evliliğin iptal veya boşanma sebebiyle sona erdirilmesine veya mal ayrılığına geçilmesine karar verilmesi hâllerinde, mal rejimi dava tarihinden geçerli olmak üzere sona erer (TMK m. 225).

Her eş, diğer eşte bulunan mallarını geri alır (TMK m. 226/1).

Eldeki davada davacı, hem çalışıp hem de bir kenara güvence olarak ayırdığı yaklaşık 20.000 TL değerindeki ziynet eşyası ve 1000 TL nakit parayı davalının beraberinde götürdüğünü ileri sürerek, toplam 21000 TL' nin kendisine ödenmesini istemiştir.

Uyuşmazlığın esasının çözümünde yukarıda yazılı düzenlemeler (TMK m. 218, 219, 220/1.2. bent, 225, 226/1) etkili olacaktır. Dava eşler arasındaki mal rejimi ile yakından ilgilidir. Uyuşmazlık Türk Medeni Kanununun İkinci Kitabı'ndan kaynaklandığından, davada görevli mahkeme aile mahkemesidir (4787 s. K. m. 4).

O halde mahkemece yapılması gereken iş, eksik harcın tamamlanması için süre verilmesi, harç tamamlandığında ise boşanma kararının kesinleşmesinin beklenilmesi, boşanma kararı kesinleştiğinde, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde tüm deliller toplanarak davanın esası hakkında bir karar verilmesinden ibaret olmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının 21000 TL istemine ilişkin davasında, görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.