Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/2310 K.2018/9638

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından 06.02.2018 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların TMK'nın 166/3. maddesi uyarınca anlaşmalı olarak boşanmaları ve fer'ilerine dair karar davacı kadın tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 06.02.2018 tarihli ek karar ile; boşanmaya dair gerekçeli kararın taraflara usulüne uygun tebliğ edildiği ve temyiz edilmeden kesinleştiği, davacının süresinden sonra talepte bulunduğundan bahisle temyiz dilekçesi reddedilmiş, davacı ek kararı da temyiz etmiştir.

Mahkemenin gerekçeli kararı davacı kadın adına 16.10.2017 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre mernis adresinde mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde tarafların adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adreslerinin aynı olduğu anlaşılmıştır. Aynı davada hasım durumunda olan kişilerin aynı olan yerleşim yeri adresine yapılan tebligat, şeklen uygun olsa da, geçerli sayılamayacağından davacı kadına karar tarihinden dört yıl sonra, aynı zamanda halen davalının yerleşim yeri adresi olan adreste Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebligat geçerli ve usulüne uygun kabul edilemeyeceğinden davacı kadının temyizi yasal süresinde görülerek mahkemenin 06.02.2018 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Davacı kadının esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı vekili Av. ... 05.07.2018 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere mahkemenin 28.05.2013 tarihli kararının bozulması gerekmiştir.