Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/2336 K.2019/439

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 05.02.2018 gün ve 2017/6366-2018/1236 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme talepleri yersizdir.

2-Taraflar karşılıklı boşanma davası açmış, mahkemece verilen ilk kararda davacı-karşı davalı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına tazminat ve nafakalara, davalı-karşı davacı erkeğin davasının reddine karar verilmiş, hükmün her iki tarafça temyizi üzerine Dairemizce davacı-karşı davalı kadının da hamile olmadığı halde 9 ay süreyle hamile olduğu yönünde yalan beyanda bulunarak eşinin güvenini sarstığı, bu nedenle davalı-karşı davacı erkeğin davasının da kabulü gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına,

tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, yine taraflarca hükmün temyizi üzerine Dairemizce davalı-karşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadına göre daha ağır kusurlu olduğu, kadının tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğu gerekçesiyle hüküm tekrar bozulmuş, mahkemece en son bozma ilamına uyularak davacı-karşı davalı kadın lehine 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, bu karar üzerine davacı-karşı davalı kadın tazminat miktarları yönünden, davalı-karşı davacı erkek kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden süresinde temyiz talebinde bulunmuşlardır.

Dairemizin 05.12.2018 tarihli 2017/6366 Esas ve 2018/1236 Karar sayılı ilamı ile davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminatların çok olması ve mahkemece verilen önceki hükmün kusur belirlemesi ve tazminat talepleri yönünden bozulduğu, vekalet ücreti yönünden bozma yapılmadığı, bozmaya uyularak karar verilmesi sonucunda yeniden taraflar yararına vekalet ücreti hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuş, davacı-karşı davalı kadın süresinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesinde; davacı-karşı davalı kadının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bulunmadığı, Dairemizce resen vekalet ücreti konusunda kararın bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Vekalet ücretine ilişkin hükümler kamu düzenini ilgilendirmediğinden resen incelemeye tabi değildir. Davacı-karşı davalı kadının, vekalet ücretine yönelik açık bir temyiz itirazı olmadığı halde, Dairemizce resen vekalet ücreti konusunda hükmün bozulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, ilk inceleme esnasında bu husus gözden kaçırılarak bozma kararı verildiğinden, davacı-karşı davalı kadının karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442. madueleri gereğince kısmen kabulü ile Dairemizin 05.02.2018 tarih ve 2047/6366 Esas ve 2018/1236 Karar sayılı bozma ilamının 3. bendinin davacı-karşı davalı kadın yönünden kaldırılarak yararına hükmedilen vekalet ücretine yönelik hükmün yukarıda gösterilen sebeple onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.