Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/2463 K.2019/4193

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- İlk derece mahkemesince davalı erkeğe oğlu ve oğlunun eşiyle aynı evde yaşayan kadının; ayrı eve çıkma teklifine "Evden ayrılmak isteyen ayrılabilir" diyerek kadının makul isteğini reddettiği vakıası kusur olarak yüklenmiş, bu karara karşı yalnızca davalı erkek tarafından istinaf isteğinde bulunulmuştur.

Davalı erkek ağır kusurlu olmakla birlikte davacı kadın tarafından istinaf isteğinde bulunulmadığına göre istinaf isteğinde bulunan davalı erkeğin aleyhine olacak şekilde ilk derece mahkemesi tarafından davalı erkeğe kusur olarak yüklenmeyen müşterek çocuklarının evlenmesi sırasında eşini desteklemediği, ayrılma olayından sonra tüberküloz olan müşterek çocukları Serhan'ın tedavisi ile ilgilenmediği,

eş ve çocuğuna destek olmadığı vakıalarının ilgili bölge adliye mahkemesince davalı erkeğe kusur olarak yüklenmesi doğru değil ise de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).