KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2018/2824 E., 2019/4309 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
350 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadının maddi ve manevi tazminat talepleri ile nafaka talebinin reddine karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesi hükmü davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, nafaka ve tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf edilmiştir. İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinin düzeltilmesine, davacının nafakaya ilişkin istinaf başvurusunun reddine, davacı kadının maddi ve manevi tazminata yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile ...
Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2017/152 Esas-2017/268 Karar sayılı kararının 2 no'lu bendinin hükümden çıkartılarak yerine.
2-a) bendi olarak "10.000,00-TL maddi, 7.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin tazminat taleplerinin reddine", 2-b) bendi olarak "Davacının yoksulluk nafakası talebinin reddine" yazılmak sureti ile kararın düzeltilmesine” şeklinde karar verilmiş, eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir. (HMK m. 353-f.
1/6-2) Ne var ki, bu konuda yeniden yargılama yapılmasına gerek bulunmadığından bölge adliye mahkemesi kararının bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2018/2824, K. 2019/4309, 9 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama