Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/2853 K.2019/3484

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 06/02/2018 gün ve 2017/7215-2018/1481 sayılı ilamıyla ilgili davalı-karşı davacı kadın tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece, tarafların ziynet alacağı ve karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda, karşılıklı davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına, davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabulü ile toplam 11.492 TL ziynet alacağının davacı-karşı davalı erkekten alınarak davalı-karşı davacı kadına verilmesine, tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından ziynet alacağının kabulü yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi,

erkeğin boşanma davasının kabulü, tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmiş, Dairemizin 06.02.2018 gün ve 2017/7215 esas, 2018/1481 karar sayılı kararı ile tarafların tüm temyiz itirazların reddiyle ilk derece mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

1-İlk derece mahkemesince davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına yol parası dışında para vermediği, yemeklik malzeme istediğinde dolabı açarak orada bulunan çürük sebzeleri göstererek bunları çürütüyorsun benden yine istiyorsun diye cevap verdiği, davalı-karşı davacı kadının ise eşiyle ve eviyle yeterince ilgilenmediği,

tarafların evlilik birliğinin kendilerine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmekten kaçındıkları belirtilerek boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, ilk derece mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen davalı-karşı davacı kadının kusurlu davranışlarına karşın, davacı-karşı davalı erkeğe ilk derece mahkemesince kusur olarak yüklenilen ve temyiz edilmeden kesinleşen kusurlu davranışlarının yanında, davacı-karşı davalı erkeğin ayrıca ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, davalı-karşı davacı kadının ailesine hakaret ettiği ve ailesini istemediği ve ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin (TMK m.174/1-2) reddi usul ve kanuna aykırıdır.

2-Davalı-karşı davacı kadın, karşı dava dilekçesinin sonuç kısmında dava tarihinden itibaren 600 TL nafakanın davacı-karşı davalı erkekten alınarak kendisine verilmesini, karardan sonra da nafakanın devamına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı-karşı davacı kadının karşı dava dilekçesinde yer alan yoksulluk nafakası (TMK m.175) talebi hususunda olumlu-olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu hususlar ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından davalı-karşı davacı kadının karar düzeltme talebinin yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle kabulüne, Dairemizin 06.02.2018 gün, 2017/7215 esas ve 2018/1481 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün açıklanan sebeplerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.