Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/3041 K.2018/7214

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı erkeğin birleşen davasında boşanma talebi bulunmaktadır. Mahkemece davalı-davacı erkeğin birleşen boşanma davası ile ilgili tefhim edilen kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında olumlu olumsuz hüküm kurulmamış, tefhim edilen kısa kararda tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiş, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davanın kabulü ile tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiş, kararın gerekçesinde ise her iki tarafın boşanma davalarının kabulü gerekmiştir demek suretiyle gerekçe, kısa karar ve hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Karar bu yönüyle usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Anayasanın 141/3. maddesi "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Mahkemece davalı-davacı erkeğin davası yönünden Türk Medeni Kanunu'nun 166/2. maddesi şartlarının oluştuğu kabul edilmiş ancak davacı-davalı kadının "kusurlu davranışlarının neler olduğu" gösterilmemiştir. Mahalli mahkemece, taraflara yüklenen kusurlu davranışlar Yargıtay denetimine elverişli şekilde gerekçeli olarak açıklanmak zorundadır. Bu nedenle, gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.