Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/3409 K.2018/13940

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek mirasçıları tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın, 12.02.2015 tarihinde Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı boşanma davası açmış, mahkeme tarafından 13.07.2015 tarihli ilk karar ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Hükmün davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, yararına hükmedilen maddi tazminat ve nafaka miktarları ile reddedilen manevi tazminat talebi yönünden, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 27.04.2017 tarih, 2015/25199 esas, 2017/4939 karar sayılı bozma ilamı ile tarafların eşit kusurlu olduğu ve kadının maddi tazminat talebinin reddi gerektiği belirtilerek, bu yönde karar verilmek üzere mahkeme hükmü bozulmuştur.

Boşanma, kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakaları bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Bozma sonrası yapılan yargılama sonunda 11.12.2017 tarihli karar ile davalının 27.10.2016 tarihinde ölüm sebebi ile boşanma davasının konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).