Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/3489 K.2019/1566

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 13/03/2018 gün ve 2016/14991-2018/3128 sayılı ilamıyla ilgili davacı-davalı erkek tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerin değerlendirilmesinde; tarafların 12.12.2012 tarihinde kesinleşen karar ile yabancı mahkemede boşandıkları, yabancı mahkeme ilamının 20.11.2015 tarihinde kesinleşen karar ile tanındığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple kadın lehine tanıma kararının kesinleştiği 20.11.2015 tarihine kadar tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hükmün kesinleşmesine kadar tedbir nafakasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki ilk incelemede bu husus gözden kaçtığından hüküm bu yönden de onanmıştır. Bu durumda, davalı-davacı erkeğin karar düzeltme talebinin tedbir nafakasının süresi yönünden kabulüne, Dairemizin onamaya ilişkin kararının tedbir nafakasının süresi yönünden kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının bu yönden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.