Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/349 K.2018/12866

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ile tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm davacı erkeğin temyizi üzerine Dairemizin 14/02/2017 gün ve 2016/18015 esas ve 2017/1440 karar sayılı ilamının 3. bendi ile "... Erkeğin mahkemece belirlenen kusurları yanında, davalı kadının da eşine fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu halde erkek dava açmakta haklıdır" gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilâmına uyma kararı verilmiş ve ikinci kararda tarafların eşit kusurlu olduğu ve eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemeyeceğinden davalı kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Ancak, tarafların gerçekleşen ve kabul edilen kusurlu davranışlara göre davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı erkek ağır kusurludur. Gerçekleşen kusurlu davranışlar kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşımakta olup, boşanma sonucu eşinin maddi desteğini de yitirmiştir. Davalı kadın yararına TMK m. 174/1-2. koşulları oluşmuştur. O halde, tarafların ekonomik ve sosyal durumları gerçekleşen kusurların ağırlığı ve hakkaniyet ilkesi gereği davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminat takdir edilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.