Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/3506 K.2019/4812

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; yoksulluk nafakası talebi hakkında verilen karar ve lehine hükmolunan manevi tazminat miktarı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; kendi davasının reddi, kadının davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince, davalı-karşı davacı erkeğin davası reddedilmiş, davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan boşanma davası kabul edilerek, tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 750 TL tedbir ve aynı miktar yoksulluk nafakasına, 30.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminata karar verilmiş, erkek tarafından her iki davaya yönelik olarak istinaf kanun yoluna gidilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, kadın lehine hükmolunan yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönlerinden gerekçe ve hüküm fıkrasının düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine, davalı-karşı davacı erkeğin diğer istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden bu yönlerden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği halde reddedilen istinaf talepleri hakkında ret kararı ile yetinilecek yerde reddedilen bu talepler ve istinaf başvurusuna konu edilmeyen yönler hakkında yeniden hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).