Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/3519 K.2019/4809

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; mahkemece her ne kadar davalı kadına “Eşi, çocukları ve evle ilgilenmediği” vakıası kusur olarak yüklenerek davacı erkek tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmişse de; dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından; davalı kadına, aynı yerde yaşayan, tarafların ortak yaşantısına evlerine sık sık gelip giderek tanık olan komşu ve arkadaş beyanlarına karşılık, aynı yerde dahi ikamet etmediği anlaşılan erkek eşin annesinin beyanı ile kadının depresyon tedavisi gördüğü de dikkate alındığında, birlik görevlerini yapmadığı vakıasının kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır.

Açıklanan sebeple eşi, çocukları ve evle ilgilenmediği vakıası kadına kusur olarak yüklenemeyeceğinden, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda “Davalı kadını Adapazarı’na ailesi yanına tedavi için gönderip bir süre sonra boşanacağını söyleyerek ilgilenmeyen ve arayıp sormayan” erkek tam kusurlu olup, erkeğin boşanma davasının reddi gerekirken, yanılgılı kusur belirlemesinin sonucu olarak boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2- Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Türk Medeni Kanunu'nun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da az kusurlu tarafın kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini 186. maddesi eşlerin evi birlikte seçeceklerini birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacağını öngörmüştür. Yukarıda 1.bentte açıklandığı üzere; davalı kadını Adapazarı’na ailesi yanına tedavi için gönderip bir süre sonra boşanacağını söyleyerek ilgilenmeyen ve arayıp sormayan davacı erkek boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tamamen kusurlu olduğu halde, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının maddi tazminat (TMK m. 174/1) talebinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.