Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/3569 K.2019/4793

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerlekanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesi, boşanmaya sebep olan olaylarda; yatak odası sırlarını paylaşan, müşterek ev oluşturmayan, evin anahtarını vermeyen ve annesinin müdahalesine izin veren erkek ile eşine hakaret edip konuşması ile alay eden kadının, eşit derecede kusurlu olduklarını kabul ederek, boşanma davasının kabulüyle tarafların boşanmalarına, maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteğinin reddine, davacı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına karar vermiş, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, görevli Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince 20.03.2018 tarih 2017/2436 esas-2018/532 karar sayılı kararla;

tarafların istinaf isteğinin kısmen kabulü ile; toplanan delilerden, davalı erkeğin annesi tarafından davacı kadına evin anahtarının verilmediği, karı kocaya ait müşterek evin oluşturulmadığı, evlilik birliğine annesinin müdahalesine izin verdiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı kadının ise kocası hakkında üçüncü kişilerin yanında "Bundan koca olmaz, bu gerizekalı" yine "Alman ayısı, bundan koca olmaz" diyerek hakaret etttiği, eşinin konuşması ile alay ettiği, gerçekleşen bu kusur durumuna göre kocanın ağır, kadının hafif kusurlu olduğu kabul edilerek,

kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakasının (TMK m. 175) miktarı artılarak, davacı kadın yararına maddi tazminata karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle, özellikle davalı erkeğin yurt dışında yaşadığı ve henüz müşterek konutun hiç oluşturulmadığı dikkate alınarak karı-kocaya ait müşterek konut sağlamadığı vakıasının erkeğe kusur olarak yüklenmesi doğru değildir. O halde; bölge adliye mahkemesince belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekirken, yazılı şekilde erkeğin ağır kadının az kusurlu olarak kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına tazminata karar verilemez. Kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1. madde şartları oluşmamıştır. O halde davacı kadının maddi tazminat talebinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir