Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/3583 K.2019/4794

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakası miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- İlk derece mahkemesi, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin bir kusurunun ispatlanmadığı, ortada bir kusur var ise eşini evden kovan, birlikteyken eşini ihmal eden kadının kusurlu olduğunu kabul ederek, boşanma davasının reddine karar vermiş, davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, görevli Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince 16.03.2018 tarih 2017/2424 esas -2018/526karar sayılı kararla; kadının istinaf talebinin kabulü ile kararın bütünüyle kaldırılmasına ; toplanan delilerden , davalı erkeğin çok fazla alkol aldığı,

parasını kumara harcadığı ,evin geçimi ile ilgilenmeyerek birlik görevlerini yerine getirmediği ,davacı kadının ise eşini evden kovduğu, ev işlerini yapmayıp sürekli uyuyarak birlik görevlerini yerine getirmediği gerekçesiyle tarafları eşit kusurlu olduklarının kabulü ile tarafların boşanmalarına kadının tazminat istemlerinin reddine ve davacı kadın lehine 350 -TL tedbir- 400-TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, bölge adliye mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin, davacı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hâl böyleyken, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3- Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda erkek ağır kusurludur. Boşanma sebebiyle mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun m. 174/1 koşulları oluşmuştur. O halde davacı kadın lehine tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusurun ağırlığı ve hakkaniyet ilkesi (TMK m.4, TBK m.50 ve 51) dikkate alınarak uygun miktarda maddi tazminat takdir edilmesi gerekirken, kadının maddi tazminat isteğinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.