Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/3620 K.2019/4606

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; erkek tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, ortak çocuk lehine 250,00 TL iştirak nafakası olarak her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı kadın lehine 300,00 TL yoksulluk nafakası olarak her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

yine davacı kadın lehine 15.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 14.02.2017 tarihli bu karar davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar yönünden, olarak istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davacı erkeğin kusur belirlemesine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile bu konuda yeniden eda hükmü oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, bölge adliye mahkemesince tarafların sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği halde reddedilen istinaf talepleri hakkında ret kararı ile yetinilecek yerde "Velayet, kişisel ilişki, yoksulluk nafakası, iştirak nafakası, maddi tazminat ve manevi tazminat" hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK madde 370/2).