Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/3846 K.2018/8924

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, lehine hükmolunan tedbir nafakası miktarı, yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri hakkında verilen kararlar ile velayet, kişisel ilişki ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, eşit kusurlu oldukları kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; davalı erkeğin dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında kadının kendisini beğenmediği ve aşağıladığı vakıalarına dayanmadığı anlaşılmaktadır. Tarafların dayanmadığı vakıaların hükme esas alınması mümkün değildir (HMK m. 25/1).

Bu durumda mahkemece, davalı tarafından usulüne uygun şekilde süresinde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan vakıalar esas alınarak davacı kadına kusur yüklenilmesi doğru olmamıştır (HMK m. 137,140/3, 187).

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı erkeğin mahkemece kabul edilen ve erkek tarafından temyiz olunmaması sebebiyle kesinleşen kusurlu davranışları yanında, sürekli alkol kullanıldığı da anlaşılmakla, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olan olaylarda, davalı erkeğin tam kusurlu, davacı kadının ise, kusursuz olduğunun kabulü gerekir.

Gerçekleşen bu durum karşısında, hükmün açıklanan sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/son).