KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2018/3995 E., 2019/2574 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2019
- Mahkemesi
- ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
241 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosyanın incelenmesinden bölge adliye mahkemesi kararının davalı kadının cevap dilekçesinde belirtilen adresine tebliğe çıkarıldığı, tebliğin bila tebliğ kaydıyla iade edilmesi üzerine, karar ile birlikte davacı erkeğin temyiz dilekçesinin aynı adrese “Mernis” adresi olduğu belirtilmek suretiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği ancak davalı kadının 08/08/2017 havale tarihli istinaf dilekçesinde cevap dilekçesindekinden farklı bir adres bildirdiği tespit edilmiştir.
Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Tebligat Kanunu m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi, bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Tebligat Kanunu m. 10/2). Davalı kadının istinaf dilekçesinde bildirdiği adres “Bilinen son adres" olduğuna göre, karar ile temyiz dilekçesinin bu adres yerine mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliği usulsüzdür.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2018/3995, K. 2019/2574, 12 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama