Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/4051 K.2019/70

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından tamamına yönelik olarak; davalı-karşı davacı erkek mirasçıları tarafından ise kusur belirlemesi ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkek mirasçılarının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadın 24.07.2014 tarihinde tedbir nafakası davası, davalı-karşı davacı erkek, 05.09.2015 tarihinde Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı karşı boşanma davası açmış, mahkeme tarafından 24.11.2015 tarihli ilk karar ile her iki dava kabul edilmiş, kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmiş, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Dairemizin 12.09.2017 tarih.

2016/4021 esas ve 2017/9350 karar sayılı bozma ilamı ile davacı-karşı davalı kadının tam kusurlu olduğu ve ayrı yaşamakta haklı olmadığı, yararına TMK'nun 197. maddesinin koşulları gerçekleşmediğinden bağımsız tedbir nafakasına hükmedilemeyeceği; erkeğin açtığı boşanma davasında TMK'nun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetilerek kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, bu yönde karar verilmek üzere hüküm bozulmuştur.

Boşanma kararı kesinleşmeden davacı erkek 26.09.2017 tarihinde ölmüştür.

Davalı-karşı davacı mirasçıları, kadının kusurlu olup olmadığının tespiti yönünden davaya devam etmişler, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda 15.02.2018 tarihli karar ile davacı-karşı davalı kadının tam kusurlu olduğundan bağımsız tedbir nafakası talebinin reddine, TMK'nun 169. maddesi gereğince kadın yararına tedbir nafakasına ve kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmiştir. Evlilik ölümle sona ermiştir.

Davada boşanma talebi konusuz kalmıştır. Davalının (ölenin) mirasçıları kusur tespiti yönünden (TMK m. 181/2) davaya devam etmektedirler. O halde mahkemece yapılacak iş. "Boşanma talebi konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" dair karar vermek ve davalı - karşı davacı erkek mirasçıları davaya kusur

belirlemesi yönünden devam ettiklerinden Türk Medeni Kanunu'nun 181/2. maddesi uyarınca davalının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olup olmadığı yönünde tespit kararı vermekten ibarettir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.