Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/44 K.2019/931

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan tazminatlar, reddine karar verilen tazminat talepleri ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.02.2019 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı.

Davalı-karşı davacı ... vekili Av. ...'ın mesleki mazeretine ilişkin dilekçe verdiği dilekçesini belgelendirmediği ve birden fazla vekili olduğu görülmekle mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Velayeti anneye bırakılan ortak çocuk ... 02.08.1999 doğumlu olup, mahkemece verilen 05.10.2017 tarihli karardan önce 02.08.2017 tarihi itibariyle reşit olduğu ve velayet kapsamı dışında kaldığı anlaşılmaktadır. Hal böyleyken, mahkemece ortak çocuk ...’nin karar tarihinden önce reşit olduğu dikkate alınmaksızın, davacı-karşı davalı annenin velayeti altına bırakılması usule ve kanuna aykırı olduğundan velayet yönünden hükmün bozulması gerekmiştir.

3- Davalı-karşı davacı erkeğin maddi tazminat talebi evlilik devam ederken edinilen kooperatif hissesinin tasfiyesiyle, işbu kooperatif hissesinin 1/2 payına isabet ettiği iddia olunan 170.000 TL katılma alacağının tahsiline ilişkin olup, Türk Medeni Kanunu’nun 174/1. maddesinde düzenlenen boşanmanın eki niteliğindeki maddi tazminata ilişkin değildir. Bu talepler boşanmanın fer'i niteliğinde olmadığından ayrıca nispi harca tabidir.

Dava açılırken yatırılmış olan başvuru harcı, dava dilekçesindeki bu talepleri de kapsar.

Öyleyse davalı-karşı davalı erkeğe gösterdiği değer üzerinden nispi peşin harç noksanlığını tamamlaması için Harçlar Kanunu’nun 30. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde süre tanınması, bu talep yönünden peşin karar ve ilam harcının tamamlanması halinde mal rejiminin tasfiyesiyle ilgili talep bakımından boşanma hükmünün kesinleşmesi gerektiği nazara alınarak tefrik kararı verilerek, hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, açıklanan doğrultuda işlem yapılmadan kesin hüküm oluşturacak şekilde “Ret” hükmü kurulması doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.