Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/4545 K.2018/12798

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından mahkemece davalı-davacı erkeğe kusur olarak yüklenen nişandan önce yaşını farklı söylediğine dair vakıanın kadın tanıklarının da anlatımından anlaşıldığı üzere, davacı-davalı kadın tarafından resmi nikah günü öğrenildiği ancak buna rağmen evliliğin gerçekleştiği, dolayısıyla kadının, erkeğin bu eylemini affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı anlaşılmaktadır.

Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olay davalı-davacı erkeğe kusur olarak yüklenemez. Öyleyse, mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Gerçekleşen bu durum karşısında, mahkemece boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, davalı-davacı erkeğin, davacı-davalı kadına nazaran daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere taraflar boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda eşit kusurlu olup, kadın yararına TMK 174/1-2 madde koşulları oluşmamıştır. Yanılgılı değerlendirme sonucu erkeğin ağır kusurlu kabulü ve kadına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.