Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/4854 K.2019/4962

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından lehine hükmedilen tazminatların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın ve ortak çocuklar yararına nafakaya, davacı kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 29.03.2017 tarihli bu karar davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafakaların miktarı yönünden istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda tarafların "Kusur belirlemesine" yönelik istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesinin kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki, bölge adliye mahkemesince davacı kadının reddedilen tazminatlarına yönelik istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verildiği halde, kabulüne karar verilen bu kısımlar yönünden eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir ( HMK m. 353-f. 1/6-2 ). Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bu yönlerden bölge adliye mahkemesi hükmünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).