Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/4927 K.2018/14357

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden, davalı kadın tarafından ise; tazminatların miktarı, tazminatlara faiz işletilmemesi, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına ve özellikle davacı erkeğin boşanma davası kabul edildiğine göre, yerel mahkeme kararının hüküm sonucunun (4.) bendinde "Davacı tarafça" şeklinde yazılması gerekirken "Davalı tarafça" şeklinde yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Vekalet ücreti temyiz kapsamı dışında bırakılarak kesinleştiğinden bu husus gözetilmeden, bozmadan sonra kadın yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.