Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/4984 K.2019/5561

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalar, taraflarca karşılıklı açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davaları olup, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davacı-karşı davalı erkeğin açtığı davanın feragat nedeniyle reddine, davalı-karşı davacı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve davalı-karşı davacı kadın lehine 40.000 TL maddi tazminata, kadının manevi tazminat talebinin, erkeğin ise maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi hükmü davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat ve kendi maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf edilmiştir. İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle kadın lehine hükmedilen maddi tazminata ilişkin ilk derece mahkemesi kararının 3 nolu bendinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Somut olayda davacı-karşı davalı erkek davasından feragat ettiğine göre kadının kusurlu davranışlarını affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekmektedir. Affedilen veya hoşgörülen olaylar davalı-karşı davacı kadına kusur olarak yüklenemez. Gerçekleşen bu durum karşısında, davacı-karşı davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır.

2- Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin tam kusurlu olduğu anlaşılmış olup, Türk Medeni Kanunu'nun 174/1. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu duruma göre davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesi sonucu ilk derece mahkemesi kararından kadının maddi tazminat talebine ilişkin hükmün kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.