Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5000 K.2018/12794

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından her iki dava ve fer'ileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.01.2018 günü temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı-davacı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerle; mahkemeninde kabulünde olduğu üzere, davacı-davalı kadının güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği, davalı-davacı erkeğinde kadının güven sarsıcı eylemi üzerine eşine basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde fiziksel şiddet uyguladığı ve bu nedenle de ceza aldığı, davalı-davacı erkeğin fiziksel şiddet eylemenin tepkisel sınırları aşar mahiyette olmakla birlikte, davalı-davacı erkeğin, davacı-davalı kadının boşanma davasına itirazı da hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, kadının davasının kabulüyle boşanmaya (TMK m. 166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davacı-davalı kadının davasının reddi doğru bulunmamıştır.