Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5012 K.2018/14956

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, nafaka, tazminatlar ve kusur belirlemesi yönünden; davalı kadın tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle erkeğin davasının Türk Medeni Kanunu'nun 166/son maddesi uyarınca kabulüne karar verildiğinin, davacı erkek tarafından daha önce açılan ve reddedilen dayanak dosyada erkeğin sadakatsizliği sebebiyle tam kusurlu olduğunun ve kadının kusurunun bulunmadığının belirlendiği, erkek tarafından açılan ve reddedilen ilk davanın açılmasından önceki olaylara dayalı olarak,

davacı erkeğe, sadakatsizlik vakıası dışında bir vakıanın kusur olarak yüklenemeyeceğinin, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda erkeğin sadakatsizlik eylemi nedeniyle yine de tamamen kusurlu olduğu anlaşılmakla, davacı erkeğin tüm, davalı kadının ise aşağdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece davalı kadın lehine 300 TL yoksulluk nafakası, 3.000 TL maddi tazminat ve 3.000 TL manevi tazminata hükmedilmişse de, davalı kadın, davacının emeklilik geliri dışında, işlettiği tekel büfesinden ayrıca bir geliri bulunduğunu iddia ederek bu hususun araştırılmasını istemiş, mahkemece bu hususta herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Mahkemece, davacı erkeğin, emeklilik geliri dışında gelir getiren başka bir işinin bulunup bulunmadığı hususunun araştırılarak yoksulluk nafakası ve tazminat istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.