Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5095 K.2019/5002

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 26.03.2018 gün ve 2016/14692 2018/3904 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Tarafların karşılıklı açtıkları boşanma davaları sonucunda mahkemece her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, velayetler babaya, davalı-karşı davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına, maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş, verilen bu kararın davacı- karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 26.03.2018 tarih 2016/14692 esas 2018/3904 karar sayılı ilamı ile mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusur durumuna göre tarafların eşit kusurlu oldukları bu nedenle davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına,

diğer yönlerden ise hükmün onanmasına karar verilmiştir. Davalı-karşı davacı kadın, Dairemizin bozma ilamına karşı, süresinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesinde; davacı-karşı davalı erkeğin başka bir kadınla beraber yaşayarak sadakatsiz davrandığı, davalı-karşı davacı kadına ilk derece mahkemesince yüklenen ve davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşen şiddet vakıasının ise bir seferlik bir tartışmada ütü fırlatmak suretiyle olduğu, devam eden veya sürekli bir şiddet olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda boşanmaya sebep olan olaylarda, ilk derece mahkemesinin de kararında kabul ettiği üzere davacı-karşı davalı erkek, davalı-karşı davacı kadına göre daha ağır kusurludur. 0 halde yapılan yargılama ve toplanan delillerle mahkemece davalı-karşı davacı kadın lehine 20.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminata hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçırılarak hükmün bozulmasına karar verildiğinden, davalı-karşı davacı kadının karar düzeltme isteminin kabulüyle, Dairemizin 26.03.2018 tarih 2016/14692 esas 2018/3904 karar sayılı bozma ilamının kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan sebeple kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden de onanmasına karar vermek gerekmiştir.